柔の道

Jiu-jitsu kontra Luta Livre i Desafio z 1991 roku

Nazwisko Gracie powstało w ringu w takim samym stopniu, jak w sali treningowej. Od lat 30. XX wieku rodzina ogłaszała otwarte wyzwania w gazetach Rio, zapraszając wojownika każdego stylu, by zmierzył się z Gracie niemal bez żadnych reguł. Te walki miały swoją nazwę: vale tudo, „wszystko wolno". Przez pół wieku to tam jiu-jitsu szło, by udowodnić, że nie jest blefem, a to dowodzenie nie zawsze było czyste ani łagodne.

Vale tudo, pole próby

Rickson Gracie walczący z Rei Zulu w walce vale tudo, 1980
Rickson Gracie przeciwko Rei Zulu w walce vale tudo, 1980. Przez pół wieku ring niemal bez reguł był miejscem, gdzie jiu-jitsu szło, by udowodnić, że nie jest blefem. Autor nieznany, za pośrednictwem Wikimedia Commons, domena publiczna.

Vale tudo było brazylijską, obnażoną wersją prawdziwej walki: ciosy i grappling razem, niewiele reguł, często bez limitu czasu. To bezpośredni przodek współczesnych mieszanych sztuk walki, a przez dziesięciolecia było tyglem, w którym Gracie walczyli, by zbudować swoją reputację. Sztuka, która tam wygrywała, nie była najładniejsza. Była tą, która potrafiła sprowadzić nieznajomego do parteru i go wykończyć, a jiu-jitsu, ze swoją cierpliwą grą w parterze, wciąż robiło dokładnie to. Rickson Gracie zbudował część swojej legendy w tych walkach, dwukrotnie pokonując zabijakę Rei Zulu przed wielką publicznością.

Czym jest Luta Livre?

Jiu-jitsu nigdy nie było jedyną sztuką grapplingu w Brazylii. Luta Livre, „wolna walka", wyrosła obok niego: styl walczony bez gi, o korzeniach w catch wrestlingu, zachodnim stylu przypierania i poddawania, który rozprzestrzenił się przez jarmarki i ringi zawodowych walk. Oba stały się zaciekłymi rywalami. Zła krew sięgała wczesnych lat 40., gdy Euclydes „Tatu" Hatem, postać fundamentalna dla Luta Livre, pokonał George'a Gracie w walce, o której Luta Livre nie pozwoliła rodzinie zapomnieć. Rywalizacja miała w sobie ostrze, które nie dotyczyło jedynie techniki. Luta Livre nie potrzebowała gi ani drogiej akademii i czerpała spoza świata, w którym obracało się nazwisko Gracie, więc spór stał się po części pytaniem o to, do kogo należy jiu-jitsu. Pod koniec lat 80. wylał się on z mat na piasek, najsłynniej w 1988 roku, gdy Rickson Gracie i zawodnik Luta Livre Hugo Duarte stoczyli walkę na plaży Pepê przed tłumem.

Desafio z 1991 roku: jiu-jitsu kontra Luta Livre

Doszło do rozstrzygnięcia 26 września 1991 roku w Grajaú Country Club w Rio, podczas wydarzenia zapowiadanego jako Desafio — jiu-jitsu przeciwko Luta Livre — transmitowanego na żywo w Rede Globo. Trzy walki, jedna sztuka przeciwko drugiej: Wallid Ismail, Murilo Bustamante i Fábio Gurgel po stronie jiu-jitsu, wystawieni przez Carlsona Gracie, kontra Eugênio Tadeu, Marcelo Mendes i Denílson Maia po stronie Luta Livre. Jiu-jitsu wygrało wszystkie trzy, każdą przez przerwanie walki, nie przez decyzję sędziów. Zwycięstwa nie były eleganckimi poddaniami, lecz cięższą pracą polegającą na zajęciu pozycji górnej i wykończeniu ciosami w parterze.

Jiu-jitsu Luta Livre Jak się zakończyło
Wallid Ismail Eugênio Tadeu TKO, około szesnastej minuty
Murilo Bustamante Marcelo Mendes TKO, poniżej pięciu minut
Fábio Gurgel Denílson Maia Mount i ciosy w parterze

To było mniej więcej tak rozstrzygające, jak tylko może być wojna stylów. Luta Livre nigdy nie odzyskała pozycji, którą miała, a jiu-jitsu stało — przynajmniej w Brazylii — jako sztuka grapplingu, która odpowiedziała na każde rzucone jej wyzwanie.

Dlaczego jiu-jitsu wygrało rywalizację z Luta Livre

Lata walk to czas, w którym jiu-jitsu wypracowało reputację, jaką reszta świata później uznała za oczywistość. Obie sztuki sprowadzały walkę do parteru, więc prawdziwa różnica tkwiła w tym, co robiły już na dole. Jiu-jitsu zbudowało cały system wokół pozycji: jak walczyć z pleców, z gardy, jak wydostać się z gorszego położenia, jak wspiąć się z gardy na mount, a potem na plecy, i jak zostawić poddanie na sam koniec. Luta Livre, wywodząca się z catch wrestlingu, była groźna z góry i szybka do nóg, ale poświęciła mniej czasu na trudniejszy problem walki z dołu. Bez rund i bez sędziów ta różnica rozstrzygała walki: człowiek jiu-jitsu potrafił pozostać bezpieczny pod silniejszym przeciwnikiem, przeczekać niebezpieczeństwo i przepracować sobie drogę do pozycji, z której wykończenie należało już do niego. Do 1991 roku jiu-jitsu zmierzyło się ze stylami, jakie Brazylia mogła przed nim postawić — w gazetach, na ringu vale tudo i przeciwko swojemu najbliższemu rywalowi — i w większości wygrywało. Pozostała jedna rzecz: udowodnić to gdzieś, gdzie patrzy reszta świata. Ta scena była już budowana, w Kalifornii, i miała nosić nazwę Ultimate Fighting Championship.

Pytania, które stawiają źródła

Kto wygrał, jiu-jitsu czy Luta Livre?

Jiu-jitsu. W rozstrzygającym Desafio z 1991 roku drużyna jiu-jitsu wygrała wszystkie trzy stoczone walki i żadna nie dobiegła końcowego gongu. Wynik zakończył rywalizację, która trwała dziesięcioleciami, i pozostawił brazylijskie jiu-jitsu jako dominującą sztukę grapplingu w kraju. Luta Livre wciąż wydawała utalentowanych zawodników, ale nigdy nie odzyskała pozycji, którą tamtej nocy straciła.

Czym jest Luta Livre?

Luta Livre, „wolna walka", to brazylijska sztuka submission grapplingu walczona bez gi, o korzeniach w catch wrestlingu. Wyrosła obok brazylijskiego jiu-jitsu i stała się jego głównym rywalem. Ponieważ nie potrzebowała gi ani drogiej akademii, Luta Livre czerpała w dużej mierze z klasy robotniczej — różnica, którą historie traktują jako nadającą tej rywalizacji trwałe klasowe ostrze.

Czym jest vale tudo?

Vale tudo, po portugalsku „wszystko wolno", było brazylijskim, obnażonym starciem ciosów i grapplingu, niemal bez reguł i często bez limitu czasu. To tam wojownicy sprawdzali, który styl naprawdę działa, i jest to bezpośredni przodek współczesnych mieszanych sztuk walki. Rodzina Gracie zbudowała dużą część swojej wczesnej reputacji w walkach vale tudo.

Dlaczego jiu-jitsu pokonało Luta Livre?

Obie sztuki walczyły w parterze, więc przewaga tkwiła w szczegółach. System pozycji w jiu-jitsu — walka z gardy i posuwanie się krok po kroku przed wykończeniem — pozwalał jego zawodnikom pozostać bezpiecznym pod presją i wygrywać z dołu, tam gdzie oparta na catch wrestlingu gra Luta Livre była słabiej rozwinięta. W Desafio z 1991 roku drużyna jiu-jitsu narzuciła tę grę w każdej walce. Zwycięstwo mniej dotyczyło tego, że jeden styl jest lepszy w oderwaniu, a bardziej tego, co się sprawdziło, gdy reguły zniknęły.

Czy Luta Livre jest wciąż praktykowana dzisiaj?

Tak, choć jest znacznie mniejsza niż brazylijskie jiu-jitsu. Jej zawodnicy ukształtowali wczesne vale tudo i pierwsze lata UFC, a sztuka wciąż ma adeptów i szkoły, zwłaszcza w Brazylii i Europie. Wiele z jej grapplingu no-gi przepłynęło również do współczesnych mieszanych sztuk walki, gdzie dawny podział na gi i no-gi znaczy znacznie mniej.

Kiedy odbyło się Desafio?

Główne Desafio Jiu-Jitsu kontra Luta Livre odbyło się 26 września 1991 roku w Grajaú Country Club w Rio de Janeiro i było transmitowane na żywo w Rede Globo. Poprzedziły je lata walk wyzwaniowych i konfrontacji na plaży między obydwoma obozami, a jego jednostronny wynik to moment najczęściej wskazywany jako koniec tej rywalizacji.

To dziennik początkującego, nie instruktaż. Nic tutaj nie jest poradą treningową, zdrowotną ani medyczną. Ucz się od wykwalifikowanego trenera i klep wcześnie. Zastrzeżenia