Czego nauczyłem się o przetrwaniu w bocznym trzymaniu

Boczne trzymanie to pozycja, przed którą ostrzega się każdego początkującego, a ja wciąż poznaję ją od bezpiecznej strony: na zajęciach pokazano mi sekwencję przetrwania, ale nie puszczono mnie jeszcze wolno, żebym przekonał się o niej w prawdziwym rolowaniu. Ktoś cięższy od ciebie kładzie się w poprzek twojej klatki pod kątem prostym; słowniczek nazywa to „ciężko" i słowniczek jest uprzejmy.

To, co następuje, nie jest tutorialem. Ucieczek uczy się na macie, od trenera, przeciwko prawdziwemu ciężarowi. To są lekcje, których mnie uczą — o tym, jak ta pozycja ma się czuć — a to, jak się okazuje, jest większością tej bitwy.

Lekcja pierwsza: da się to przeżyć, w nieskończoność

Instynkt, jak mi mówią, każe traktować dół bocznego trzymania jak pożar: wyjść natychmiast, za każdą cenę. Ceną jest wszystko. Spalasz rundę energii w dwadzieścia sekund, oddajesz ręce w przepychance i poddaje cię twoja własna próba ucieczki.

Poprawka, którą daje każdy trener, jest zawsze ta sama: jeszcze nic złego się nie dzieje. Przyciśnięty to nie przegrany. Przyciśnięty to zaparkowany. Z bocznego trzymania wychodzą ci, których stać na to, żeby za trzydzieści sekund wciąż tam być.

Lekcja druga: kolejność ma znaczenie

Sekwencja, którą wciąż mi pokazują, za każdym razem jest ta sama, i to ta sekwencja jest sednem. Najpierw bezpieczeństwo: broda w dół, łokcie do środka, dłonie tam, gdzie chronią kark. Potem struktura: rama, kość przeciw jego ciężarowi, żeby trzymały go twoje ręce, a nie twoje płuca. Oddech trzeci, bo teraz masz czas. Ruch na końcu, i tylko wtedy, gdy otwiera się coś prawdziwego.

Instynkt początkującego ma tę kolejność dokładnie odwrotnie: najpierw się ruszać, nie oddychać nigdy i dziwić się, czemu sufit wiruje. Odwrócenie jej ma zrobić dla twojej obrony więcej niż jakakolwiek pojedyncza ucieczka.

Lekcja trzecia: jego ciężar to decyzja

Wyższe pasy mówią — i widać to, kiedy patrzy się, jak rolują — że dobrzy czują się o wiele ciężsi niż silni. Ciężar w jiu-jitsu się kładzie, a nie posiada: rozluźniony wyższy pas przelewa swoją masę dokładnie tam, gdzie nie ma twoich ram. Zgniatanie to informacja o jego umiejętnościach, nie o twojej nieadekwatności. Ta sama osoba waży prawie nic, kiedy tak postanowi.

To przeformułowanie warto zapamiętać wcześnie. Być rozpłaszczonym przez rzemiosło to lekcja. Być rozpłaszczonym to po prostu wtorek.

Co z tym właściwie zrobić

Poproś trenera, żeby pokazał ci postawę przetrwania i pierwszą ucieczkę, a potem i tak spodziewaj się miesięcy parkowania pod ludźmi. Pozycja ma przestać czuć się jak tonięcie na długo przedtem, zanim nauczysz się ją opuszczać, i to właśnie — jak mówią wyższe pasy — jest prawdziwy kamień milowy.

Klep, jeśli cokolwiek boli, zwłaszcza kark. Parkowanie jest darmowe; duma nie.