Czym jest kalafiorowate ucho i dlaczego powoduje je grappling

Kalafiorowate ucho to nie stwardniały siniak ani modzel zbudowany z chrząstki. To ucho, które kiedyś zagoiło się wadliwie, ponieważ chrząstka w jego wnętrzu na chwilę utraciła ukrwienie utrzymujące ją przy życiu. Pogrubione, pofałdowane uszy, które widać w całej sali do grapplingu, to blizna, nie pancerz.

Co tak naprawdę dzieje się w środku

Ucho zewnętrzne to chrząstka owinięta cienką warstwą zwaną ochrzęstną, i to właśnie ta warstwa dostarcza chrząstce krew. Mocne otarcie lub tępe uderzenie może je od siebie oddzielić, a w powstałej szczelinie zbiera się krew. Teraz chrząstka jest odcięta od jedynego, co ją odżywia. Zagłodzona, zaczyna obumierać, a ciało robi to, co zawsze robi z uszkodzeniem: wypełnia przestrzeń bezładną blizną i nową, grudkowatą chrząstką. To wypełnienie tworzy kalafiorowaty kształt. To nie jest siła dodana do ucha. To ucho odbudowane w pośpiechu przez ciało, które łata uszkodzenie, a nie przywraca kształt.

Dlaczego ten sport, a nie większość innych

Grappling przyciska i szoruje ucho w sposób, w jaki robi to niewiele aktywności: bok twojej głowy wciśnięty w czyjąś klatkę piersiową, wgnieciony w matę podczas skrambla, otarty pod przesuwającym się ramieniem, raz za razem przez lata. Liczby są bezlitosne. W jednym badaniu wyczynowych zapaśników i judoków płci męskiej 84 procent miało kalafiorowate ucho, a niemal wszyscy z nich, 96 procent, nazywali je bolesnym, a nie jedynie kosmetycznym. To samo badanie wykazało coś bardziej wymownego: 41 procent uznawało tę deformację za pożądaną. Ucho staje się pasem samym w sobie, czymś, co sala odczytuje jako odsłużony czas, i to głównie dlatego ludzie celowo pozwalają mu się utrwalić.

Okno, o którym prawie nikt nie wspomina

Świeży obrzęk ucha nie jest jeszcze trwały. Przez mniej więcej pierwszy tydzień do dziesięciu dni to możliwy do zdrenowania krwiak, i jeśli lekarz go odciągnie i uciśnie ucho tak, by warstwy ponownie się zrosły, chrząstka odzyskuje ukrwienie, a kształt może się odbudować. Przegap to okno, a nowa chrząstka stwardnieje na swoim miejscu, i wtedy zostaje twoja na zawsze. Jeśli więc twoje ucho puchnie po ciężkim treningu, właściwym posunięciem jest niezwłocznie udać się do kogoś, a nie schładzać je lodem i mieć nadzieję. Większość deformacji to po prostu to, co pozostawia po sobie zwlekanie.

Ochraniacze na uszy i wybór, który naprawdę masz

Zapaśnicy noszą ochraniacze na uszy, a większość trenujących jiu-jitsu nie, i to głównie dlatego więcej zniszczonych uszu widuje się w sali do gi niż na sali zapaśniczej. Ochraniacze obniżają ryzyko, ale go nie eliminują. Dla początkującego uczciwym pocieszeniem jest to, że okazjonalny trening rzadko do tego prowadzi: kalafiorowate ucho to kontuzja z powtarzających się urazów, budowana przez lata ciężkich rund, a nie wręczana ci w pierwszym miesiącu. Jeśli się zacznie, to ty decydujesz, czy je leczyć, czy zachować. Rzecz w tym, że powinna to być decyzja, a nie coś, co ci się przydarzyło, gdy zakładałeś, że ucho po prostu staje się twardsze.