柔の道

Kiedy wstają i zrywają twój chwyt w gardzie

Ilustracja tuszem — Kiedy wstają i zrywają twój chwyt w gardzie

Jeden z pierwszych trudnych problemów w otwartej gardzie to, co się dzieje, gdy człowiek w twojej gardzie wstaje. Na plecach, ze stopami na jego biodrach, czujesz się połączony aż do chwili, gdy podstawi nogi, wyprostuje się wysoko i zabierze się za twoje chwyty. Wstanie daje mu długą dźwignię i pełny ciężar ciała do zerwania tego, co trzymasz, a początkujący zwykle dowiaduje się o tym w bolesny sposób.

Dzisiaj ja się dowiedziałem. Stopy na biodrach, dwa chwyty za rękawy, lewa dłoń na jego prawym rękawie, prawa na jego lewym. Wstał, a potem skręcił, ruchem ramienia jak nakręcanie korbą, który zdarł mój chwyt i złapał moją dłoń przy wyjściu, więc musiałem puścić, zanim zrobiło się gorzej. To zerwanie chwytu warto rozłożyć na części, bo jest jedną z najczęstszych rzeczy, jakie robi przechodzący ze stójki, i są realne sposoby, żeby mu zapobiec oraz zareagować, kiedy nadejdzie.

Jak działa zerwanie chwytu

Chwyt jest najmocniejszy tam, gdzie palce się domykają, a najsłabszy wzdłuż linii, na której się otwierają, czyli w szczelinie po stronie kciuka. Stojący przeciwnik zrywa chwyt za rękaw, obracając przedramię w stronę tej słabej linii, ruchem kolistym jak nakręcanie korbą, który odwija twoje palce, zamiast walczyć z nimi wprost. Dodaj wysoką postawę i pełny ciężar ciała za tym, a nawet mocny chwyt zsuwa się od razu.

Pułapka na dłoń to niebezpieczna część. Kiedy obraca, materiał może owinąć się wokół twojej dłoni i przypiąć ją na moment, a przypięta dłoń pod stojącym przechodzącym to sposób, w jaki izoluje się ramię albo przechodzi gardę. Dlatego w chwili, gdy się zaklinuje, szybkie puszczenie to właściwy ruch, co instynkt i tak robi sam.

Jak temu zapobiec

Chwytaj mocnym sposobem. Cztery palce w mankiet albo w otwór rękawa, chwyt kieszeniowy, opiera się obrotowi znacznie lepiej niż chwyt tkaniny wnętrzem dłoni w dół. Im trudniej obrócić twój chwyt, tym więcej pracy kosztuje zerwanie.

Trzymaj łokieć przy sobie. Chwyt z wyprostowanym ramieniem daje mu kąt do obrócenia go, a chwyt z łokciem przyklejonym do boku jest znacznie trudniej obrócić, bo teraz musi ruszyć całą twoją ramę zamiast samej dłoni.

Nie pozwól mu się wyprostować. Zerwanie zasilane jest jego stojącą postawą. Zadaniem twoich stóp na biodrach i twoich chwytów jest trzymać go pochylonym do przodu i poza równowagą, co znów jest kuzushi, łamaniem równowagi, do którego ta strona ciągle wraca. Przechodzący, którego trzymasz złożonego, nie naładuje czystego zerwania chwytu.

Jak zareagować

Uprzedź go i puść pierwszy. W chwili, gdy poczujesz początek obrotu, puść odrobinę wcześniej i na własnych warunkach, zanim materiał zdąży owinąć twoją dłoń. Chwyt tracisz tak czy inaczej; tracąc go wcześnie, masz dłoń wolną.

Złap chwyt od nowa natychmiast. Zerwany chwyt to nie przegrana wymiana, chyba że zamierasz. Druga dłoń i nogi trzymają cię połączonym przez sekundę, której potrzebujesz, żeby znaleźć świeży chwyt, więc traktuj zerwanie jako początek następnego chwytu, nie koniec rundy.

Wykorzystaj kierunek zerwania. Jeśli ciągnie twoje ramię w poprzek ciała, pójście za pociągnięciem zamiast walki z nim może obrócić cię na lepszy kąt, zamiast cię rozpłaszczyć. Walka o ratowanie umierającego chwytu to zwykle sposób, w jaki cię przechodzą; pójście za nim to sposób, w jaki zostajesz w walce.

Tak więc chwyt, który tracisz, to nie problem. Problemem jest traktowanie jednego chwytu za rękaw jak całego połączenia, kiedy połączenie musi mieszkać w chwycie, łokciu, nogach i jego złamanej postawie naraz.

To dziennik początkującego, nie instruktaż. Nic tutaj nie jest poradą treningową, zdrowotną ani medyczną. Ucz się od wykwalifikowanego trenera i klep wcześnie. Zastrzeżenia